Nieco później został dokooptowany , deputowany IV Dumy z guberni mohylewskiej, przewodniczący komisji wojskowej Komitetu i pierwszy rewolucyjny gubernator wojskowy Piotrogrodu.
po otrzymaniu od dotychczasowego premiera Nikołaja Golicyna odmownej odpowiedzi Mikołaja II, co do powołania rządu, wyłonionego przez Dumę, Komitet przejął de facto wykonywanie obowiązków rządu Rosji i wyznaczył swych komisarzy do istniejących ministerstw. Jednocześnie wystosował depeszę do dowódców sił zbrojnych o przejęciu władzy z rąk starego gabinetu. Komitet formalnie nie ogłosił się rządem Rosji, przywódcy Dumy obawiali się konsekwencji karnych w przypadku stłumienia rewolucji w Piotrogrodzie siłą przez oddziały z frontu wierne Mikołajowi II. Po powstaniu w dniu Piotrogrodzkiej Rady Delegatów Robotniczych i Żołnierskich i wyłonieniu jej Komitetu Wykonawczego (w którego skład wchodzili eserowcy i mienszewicy) Komitet Wykonawczy Dumy rozpoczął rozmowy z Komitetem Wykonawczym Rady w celu wyłonienia rządu tymczasowego Rosji i jego poparcia przez zrewolucjonizowane oddziały wojskowe reprezentowane w Radzie Piotrogrodzkiej i partie socjalistyczne. Komitet Wykonawczy Rady większością 13 głosów przeciwko 8 zadecydował nie przystępować do rządu, który próbowała powołać Duma, zastrzegając dla siebie kontrolę poczynań takiego rządu.