Dyspozytornia systemu megafonów znajdowała się w pałacu Brühla.
„Szczekaczki” nazywano także spluwaczkami, garnkami i kubłami. Ogłaszano przez nie zarządzenia władz okupacyjnych, komunikaty wojenne, jesienią 1943 nazwiska osób rozstrzelanych w egzekucjach ulicznych, a po odkryciu grobów w Katyniu nazwiska i stopnie wojskowe polskich oficerów. Funkcjonowały do wybuchu powstania warszawskiego.
„Szczekaczki” dwukrotnie posłużyły polskiemu ruchowi oporu do nadawania własnych audycji: podczas tak zwanej akcji megafonowej 3 maja 1943 na placu Wilsona oraz akcji o podobnym scenariuszu przeprowadzonej jednocześnie w kilku częściach miasta 31 lipca 1943.
Zobacz też Prasa gadzinowa Tygodnik Dźwiękowy Guberni Generalnej
Przypisy
Kategoria:Historia Warszawy w czasie II wojny światowej Kategoria:Okupacja niemiecka ziem polskich (1939–1945) Kategoria:Propaganda nazistowska