USS Valley Forge (CV-45/CVA-45/CVS-45) – amerykański lotniskowiec typu Essex (podtyp długi kadłub), później śmigłowcowiec desantowy (LPH-8), z okresu II wojny światowej i zimnej wojny. Jego nazwa pochodzi od Valley Forge – doliny, w której generał George Washington i jego żołnierze obozowali zimą między 1777 a 1778 rokiem w czasie wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych.
Stępkę okrętu położono 14 września 1943 roku w stoczni Philadelphia Naval Shipyard w Filadelfii. Zwodowano go 8 lipca 1945 roku, a matką chrzestną była żona Alexandra Vandegrifta, ówczesnego dowódcy Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych. Jednostka weszła do służby w US Navy 3 listopada 1946 roku. Pierwszym dowódcą był komandor John W. Harris.
Służba 24 stycznia 1947 roku „Valley Forge” wyszedł w pierwszy rejs na Morze Karaibskie, trwający do 18 marca. Został przeznaczony do służby we Flocie Pacyfiku, wobec czego 14 lipca 1947 roku wyruszył przez Kanał Panamski do nowej bazy w San Diego. W początkowym okresie załoga i grupa lotnicza zajmowały się szkoleniem. 9 października przeszedł do Pearl Harbor. 16 stycznia 1948 roku okręt wyruszył w rejs do Australii, odwiedzając Sydney i ćwicząc z australijską marynarką.