Płatowiec miał krytą, kroplową kabinę, długą podkadłubową wannę mieszczącą chłodnice cieczy, chowane podwozie z kółkiem ogonowym oraz klasyczne usterzenie. Golenie podwozia głównego chowały się w kierunku do tyłu i skrywane były niecałkowicie w niewielkich gondolach. Maszyna miała posiadać również silne uzbrojenie strzeleckie. Przewidywano instalację czterech karabinów maszynowych Breda-SAFAT kalibru 12,7 mm, mieszczących się w skrzydle, pomiędzy kadłubem a gondolą podwozia (po dwa z każdej strony) oraz dwóch działek kalibru 20 mm, również umieszczonych w skrzydle, ale na zewnątrz od gondoli podwozia. Planowano również umieścić pod kadłubem zaczep dla pojedynczej bomby o masie do 500 kg. Z takim uzbrojeniem samolot mógł pełnić rolę maszyny myśliwskiej oraz szybkiego bombowca nurkującego. Przewidywana była również wersja dwumiejscowa, mogąca pełnić rolę samolotu rozpoznawczego lub bombowo-torpedowego. 8 września 1943 roku rząd Pietra Badoglia ogłosił zawieszenie broni z aliantami, tym samym dalsze prace zostały wstrzymane, a cały projekt pozostał jedynie na papierze.
Bibliografia Leszek A. Wieliczko, Nieznane myśliwce Regia Aeronautica (1938-1943), „Lotnictwo”, nr 5 (2016), s. 86-98, ISSN 1732-5323.
Linki zewnętrzne Rysunek samolotu
CR.44 Kategoria:Włoskie samoloty myśliwskie II wojny światowej Kategoria:Samoloty myśliwskie z napędem śmigłowym