thumb|upright|USS „Intrepid” przed (z lewej) i po modernizacji programem SCB-125 (z prawej) SCB-125 – program marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych przeprowadzony pomiędzy 1954 a 1959 rokiem mający na celu ulepszenie lotniskowców typu Essex poprzez dodanie skośnego pokładu lotniczego oraz innych ulepszeń poprawiających loty i żeglugę.
Główne rodzaje zmian Skośny pokład lotniczy tzw. „Hurricane” bow System OLS (ang. Optical landing system) Aerofiniszer Mark 7 Przeniesienie głównej kontroli lotu na rufę Klimatyzacja
Historia programu Program SCB-125 po raz pierwszy został zastosowany na ostatnich trzech lotniskowcach typu Essex, które przeszły modernizację SCВ-27С będąc jeszcze podczas ich oryginalnych napraw. Docelowo każdy okręt zmodernizowany programem SCВ-27 miał przejść modernizację SCВ-125 – z wyjątkiem lotniskowca USS „Lake Champlain”.
Proces przebudowy trwał od około sześciu do dziewięciu miesięcy (maksymalnie 2 lat). Okręty zmodernizowane do standardu SCB-27A, które zostały wyposażone w parę katapult hydraulicznych typu H 8, nie zostały zaktualizowane do katapult startowych typu C 11 – tak jak to miało miejsce na siostrzanych SCB-27C, ze względu na ograniczoną przestrzeń.