imbricans ma szybko opadające łuski na dalszym końcu osi liścia o szerokości poniżej 1 mm. U P. munitum są one trwałe i szersze.

Systematyka Analizy cech morfologicznych i elektroforetycznych wskazują na bliskie pokrewieństwo tego gatunku z Polystichum imbricans, podczas gdy analizy DNA chloroplastowego jako najbliższego krewnego wskazują Polystichum acrostichoides. P. munitum jest diplontem, z którego w wyniku poliploidyzacji wyewoluowały takie gatunki jak P. andersonii, P. californicum, P. setigerum i prawdopodobnie także P. scopulinum. Gatunek tworzy mieszańce z: P. setigerum, P. braunii, P. kruckebergii, P. dudleyi i P. lemmonii.

Zastosowanie Wykorzystywany jest jako roślina ozdobna. Wielkie ilości liści pozyskiwane są do ozdoby podczas ceremonii pogrzebowych oraz do wykorzystania w bukieciarstwie. Gatunek należy do najważniejszych pod względem ekonomicznym, pozyskiwanych ze stanu dzikiego w Ameryce Północnej. Schłodzone liście dobrze znoszą transport i są wysyłane m.in. do Europy.

Przypisy

Kategoria:Nerecznicowate