Sukcesja państwa (z łac. successio – "następstwo") – odziedziczenie uprawnień i zobowiązań międzynarodowych przez państwo będące następcą prawnym swoich poprzedników, gdy doszło do przekształcania (przez podział lub zjednoczenie) jednych tworów polityczno-państwowych w inne. Dotyczy to także granic państwowych, członkostwa organizacji międzynarodowych, mienia państwowego, zewnętrznych i wewnętrznych długów państwowych, archiwów państwowych, systemu polityczno-prawnego, obywatelstwa ludności i przynależności państwowej osób prawnych. W prawie międzynarodowym istnieje także spór co do istnienia sukcesji państw w zakresie odpowiedzialności międzynarodowej.
Faktyczne zastąpienie w inny sposób dotychczasowego państwa przez nowy organizm nie zawsze oznacza sukcesję prawną, nawet jeżeli nowy byt nawiązuje nazwą do starego, np. współczesne Niemcy są terytorialnym i kulturowym następcą Świętego Cesarstwa Rzymskiego, Związku Reńskiego i Związku Niemieckiego, ale pod względem prawnym zachowują ciągłość dopiero ze Związkiem Północnoniemieckim i jego następcamiMichael Kotulla: Deutsche Verfassungsgeschichte. Vom Alten Reich bis Weimar (1495–1934). Springer, Berlin 2008, p. 526. R. Stettner, in: H. Dreier (ed.), Grundgesetz-Kommentar, vol. 2, second edition 2006, Art. 123, Rn. 14. Bernhard Diestelkamp: Rechtsgeschichte als Zeitgeschichte.