Następstwa Dzięki zwycięskiej bitwie pod Palástem Turkom udało się umocnić swoją obecność nad dolnym biegiem Ipoli, gdzie utworzyli nowy sandżak ze stolicą w Szécsény. Teren ten Turcy już raz spustoszyli w 1551 r., a teraz akindżi spalili i zniszczyli wiele miejscowości, a wielu mieszkańców wzięli w jasyr.

Wśród mieszkańców górniczych miast zapanowała panika. Władze miejskie próbowały zorganizować obronę, ale nie dostały pomocy od większości okolicznych komitatów. Ani król Ferdynand, ani wielcy panowie nie zrobili nic w ich interesie, najwyżej tylko obiecali pomoc.

Większość zamków granicznych bez walki wpadła w ręce Turków, a Ali pasza bez przeszkód przyłączył się do armii wielkiego wezyra Ahmeda, która obległa Eger.

Klęska pod Palástem pod wieloma względami przypominała stoczoną 15 lat wcześniej bitwę pod Diakovárem. Turcy tam także zniszczyli znacznie większego przeciwnika, który był niewyszkolony i słabo wyposażony.

W czasie tureckiej wyprawy w 1552 r.