Natomiast sam kontur oka został zaznaczony linią fioletową.
Styl malowidła Styl malowidła jest realizacją kanonu typowego dla malarstwa kręgu wschodniego: przedstawienia mają charakter zdecydowanie wyidealizowany, a sportretowani święci pozbawieni są jakichkolwiek cech indywidualnych, charakterystycznych dla realizmu portretowego. Zgodnie z tradycją sztuki bizantyjskiej pominięto również różnicę wieku między starszym Piotrem a młodszym Janem. Święty Jan Ewangelista, podobnie jak św. Piotr, ukazany jest jako czcigodny mąż z dostojną szarą brodą. Tożsamość apostołów podkreślają atrybuty wypracowane przez artystów bizantyjskich – klucz w przypadku św. Piotra oraz księga, atrybut ewangelistów, w przypadku św. Jana.
Na malowidle wyróżnione są dwie powierzchnie, które można nazwać liniowymi – są one szczególnie widoczne w geometrycznym sposobie ukazania zarostu na policzkach. Ten sposób prezentacji – podobnie jak ukazanie podłużnej twarzy oraz zastosowanie fioletowych linii – jest charakterystyczny także dla innych malowideł z Faras, przede wszystkim dla wizerunku świętego Ignacego Antiocheńskiego, znajdującego się obecnie w Muzeum Narodowym Sudanu w Chartumie, oraz dla malowidła niezidentyfikowanego arcybiskupa, które znajduje się w Muzeum Narodowym w Warszawie.