thumb|Grób Zygmunta Jezierskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Zygmunt Jezierski pseud. Jastrząb, Orzeł (ur. 27 lipca 1925 w Mrozach, zm. 27 sierpnia 1949 w więzieniu mokotowskim w Warszawie) – polski działacz powojennego podziemia antykomunistycznego, porucznik Narodowych Sił Zbrojnych (NSZ), dowódca oddziału NSZ działającego w ramach samodzielnego Rejonu NSZ-Mrozy.
Życiorys W roku 1944 wstąpił do NSZ, zaś w styczniu 1945 został powołany do LWP, skąd zdezerterował wstępując jednocześnie do oddziału poakowskiego działającego w Obwodzie Mińsk Mazowiecki. We wrześniu tego samego roku ujawnił się przed Powiatowym Urzędem Bezpieczeństwa Publicznego w Mińsku Mazowieckim, jednak jeszcze w tym samym roku przystąpił do oddziału NSZ pod dowództwem por. Zdzisława Wiewióry vel Wiewiórskiego, pseud. „Vis”. W kwietniu 1947 korzystając z amnestii dokonał ponownego ujawnienia przed PUBP w Mińsku Mazowieckim. Jesienią 1947 uciekł przy próbie aresztowania i ponownie związał się z podziemiem antykomunistycznym, stając w marcu 1948 na czele kilkunastoosobowego oddziału NSZ podległego komendantowi samodzielnego Rejonu NSZ-Mrozy Mieczysławowi Gadomskiemu pseud. „Niedźwiadek”.