Józef Korytowski (ur. 1 kwietnia 1894, zm. 3 lipca 1932 we Lwowie) – kapitan żandarmerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 1 kwietnia 1894. Podczas I wojny światowej był żołnierzem Legionów Polskich.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. Został zweryfikowany w stopniu porucznika piechoty. Następnie został zweryfikowany w stopniu porucznika żandarmerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W latach 20. był oficerem 3 Dywizjonu Żandarmerii. w tym w 1923 pełnił stanowisko dowódcy plutonu Lida. Później był dowódcą plutonu żandarmerii w Stanisławowie. Od drugiej połowy lat 20. był oficerem 6 Dywizjonu Żandarmerii we Lwowie. Był wówczas oficerem śledczym w sprawach szczególnej wagi. Przyczynił się do wykrycia tzw. „afery poborowej” mjr. Jerzego Urbanowicza. Został awansowany do stopnia kapitana żandarmerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931. Uchodził za osobę cenioną w lwowskich kręgach wojskowych i szanowaną wśród mieszkańców miasta.