84 oraz Der Johanniterorden, [w:] ordensmuseum.de)..
thumb|upright|Otto von Bismarck z honorowymi insygniami komandorskimi orderu w 1858
Do 1918 order/oznaka zakonna była siódmym odznaczeniem według starszeństwa pruskich odznaczeń, za domowym Orderem Hohenzollernów, a przed kobiecym Orderem Luizy. Po upadku pruskiej monarchii odznaka wraz z innymi insygniami zakonnymi była wciąż nadawana rycerzom zakonnym, ale nie była traktowana jako odznaczenie państwoweKonstytucja weimarska z 11 sierpnia 1919 w artykule 109 pkt 4 i 5 znosiła możliwość nadawania orderów i odznaczeń przez państwo niemieckie, a jednocześnie zabraniała obywatelom Niemiec przyjmowania jakichkolwiek tytułów i orderów obcych rządów (patrz: Die Verfassung des Deutschen Reichs („Weimarer Reichsverfassung”) vom 11. August 1919)..
Mistrzowie August Ferdynand Hohenzollern (1812-1813) Henryk Hohenzollern (1813-1846) wakat (1846-1853), od 1852 jako zakon Karol Hohenzollern (1853–1883) Albert Hohenzollern (1883–1906) Eitel Fryderyk Hohenzollern (1907–1926) Oskar Karol Hohenzollern (1927–1958) Wilhelm Karol Hohenzollern