Możliwe jest także że przynajmniej niektóre z tych dźwięków istniały w akadyjskim, choć nie były uwzględniane w zapisie klinowym. Spółgłoski Zwartedźwięczne Zwartebezdźwięczne Szczelinowedźwięczne Szczelinowebezdźwięczne Nosówki Półotwarte /Półsamogłoski Wargowe Zębowe , Emfatyczne ţ [] ş [] Podniebienne š [] Miękkopodniebienne Języczkowe h []
W dialekcie asyryjskim fonem š był zastępowany przez s (zjawisko analogiczne do polskiego mazurzenia).
Gramatyka thumb|400px|Deklinacja samodzielnego zaimka osobowego
Rzeczownik W języku akadyjskim istniały trzy przypadki (mianownik, dopełniacz i biernik), dwa rodzaje (męski i żeński) i trzy liczby (pojedyncza, podwójna i mnoga).
Poniżej zamieszczona jest pełna odmiana rzeczownika „król” (rdzeń šarr):
Liczba pojedyncza M. šarrum D. šarrim B. šarram
Liczba podwójna M. šarrān D. šarrīn B. šarrīn
Liczba mnoga M. šarrū D. šarrī B. šarrī
Formy żeńskie tworzono przez dodanie morfemu -at- po rdzeniu wyrazu: królowa (w mianowniku liczby pojedynczej) to šarratum. Liczbę mnogą rzeczowników żeńskich tworzono wydłużając samogłoskę: królowe to šarrātum.
Jeśli dany rzeczownik występował tylko w rodzaju żeńskim, to nie przyjmował żeńskiej końcówki w liczbie pojedynczej.