W dziejach rodu znaczącym faktem było nadanie bojarowi żytomierskiemu Iwaszkowi Woronie (starszemu) wioski Krosznia (dziś dzielnicy Żytomierza) przez króla Aleksandra Jagiellończyka dnia 22 maja 1506, a jego bratu Gniewoszowi Woronie Łowkowa i IwankowaAdam Boniecki. Poczet rodów w Wielkim Księstwie Litewskim w XV i XVI w. (1887)(crispa.uw.edu.pl). Przejmując dobra Boratyn (obecnie dzielnica Łucka), Trojanów, Tatarynówkę, Dworzec i Szumsk leżące koło Żytomierza, Woroniczowie podzielili się na dwie gałęzie: Worona-Boratyńskich i Woroniczów trojanowskich, którzy osiedlili się także w Rzyszczowie i Chodorowie nad Dnieprem. Z czasem Woronicze trojanowscy rozdzielili się ponownie na dwie gałęzie: prymasowską (po Marcinie) i senatorską (po Teodorze). Poprzez wiano ostatniej z rodu – Szczęsnej z Woroniczów dobra wołyńskie i rzyszczowskie przeszły na hrabiów Działyńskich.