Podczas II wojny światowej służył jako pilot przy transportach transatlantyckich, a od 1940 w strukturach organizacji ATA. Był porucznikiem Royal Air Force. Po wojnie w 1946 powrócił do Polski i ponownie pracował w PLL „LOT”, do 1950 jako szef pilotów i rzeczoznawca, następnie ponownie jako pilot. Dwa miliony przemierzonych kilometrów lotów osiągnął w 1954. Łącznie legitymował się wynikiem 4 mln km i 22 tys. godzin. Od 1957 był przedstawicielem PLL „LOT” w Kopenhadze, od 1959 w Belgradzie. Od 1961 był instruktorem nawigacji w PLL „LOT”. Odszedł na emeryturę w 1964.

Zmarł 3 lipca 1985. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera pod murem V-1-71). mały|Grób Klemensa Długaszewskiego i Alfonsa Graviera na Starych Powązkach w Warszawie Ordery i odznaczenia

Złoty Krzyż Zasługi (17 czerwca 1936) „za zasługi na polu rozwoju polskiej komunikacji lotniczej”. Srebrny Krzyż Zasługi (6 lipca 1929)M.P. z 1929 r. nr 154, poz. 395 „za zasługi związane z rozwojem polskiej komunikacji lotniczej”.