Płyta konstrukcyjna – płaski, dwuwymiarowy element konstrukcyjny charakteryzujący się tym, że jeden z jego wymiarów (grubość) jest znacznie mniejszy od dwóch pozostałychTimoshenko S., Wojnowski-Krieger, Teoria płyt i powłok, Arkady, Warszawa 1962.Witold Nowacki, Mechanika budowli, PWN Warszawa 1966, tom 3..

W płycie wyróżnia się tzw. płaszczyznę środkową, która dzieli jej grubość na dwie połowy. Konturem płyty nazywa się linię ograniczającą jej obszar użytkowy na płaszczyźnie środkowejK. Girkmann, Dźwigary powierzchniowe – wstęp do elastostatyki tarcz, płyt, powłok i tarczownic, Arkady, Warszawa 1957.. Z obliczeniowego punktu widzenia wyróżnia się najczęściej płyty prostokątne, okrągłe i pierścieniowe. Analityczne obliczanie płyt o dowolnym konturze jest trudne i wymaga zastosowania np. metody elementów skończonych.