To jemu malarstwo śląskie zawdzięcza „szachownicowe posadzki z romboidalnymi flizami wyznaczonymi przez równoległe linie diagonalne”Biuletyn historii sztuki, Tom 60 Państwowy Instytut Sztuki, Politechnika Warszawska, Stowarzyszenie Historyków Sztuki, 1998, str. 560.
Do jego najlepszych prac należą malowidła ścienne w Strzelnikach. Obrazy tworzą jeden wątek chrystologiczny w dwustrefowym cyklu pasyjnym na ścianie północnej oraz jednolitą kompozycję po stronie południowej, ukazującą Epifanię: objawienie Zbawiciela, Pokłon Trzech Króli i Zwiastowanie pasterzom. Największą uwagę przyciąga scena Pokłonu: artysta ukazuje poczet królewski wyruszający z zamku, przesuwający się na tle krajobrazu i zatrzymujący się przed szopą. Poszczególne elementy kompozycyjne: twierdza rycerska i skromne obejście z warsztatem stolarskim św. Józefa i bydłem zostały odtworzone bardzo realistycznie. Z dużą precyzją ukazano szczegóły uprzęży, strojów i elementów uzbrojenia. Ruchy ukazanych postaci są naturalne, z wyrazistą fizjonomią, ze skrótami perspektywicznymi. Figury na drugim planie przedstawiono w zmniejszonej skali, co sugeruje ich przestrzenne oddalenie. Wielkość malowidła jest ściśle powiązana z wielkością wnętrza prezbiterium, dzięki czemu widz ma wrażenie uczestniczenia w wydarzeniach.