Opis Jako potencjalnie synapomorficzne cechy tych pluskwiaków wymienia się brak grzebyka czyszczącego na goleniach odnóży przedniej pary, desklerotyzację przykrywki oraz nabrzmiały pierwszy człon biczyka czułków. Gatunki z plemion Holoptilini i Dasycnemini odznaczają się gęstym, długim lub bardzo długim oszczeceniem ciała i odnóży oraz czteroczłonowymi czułkami. Aradellini są oszczecone gęsto i krótko, za to mają trójczłonowe czułki. Użyłkowanie zakrywki jest zredukowane: u Dasycnemini występują dwie podłużne żyłki, a u Holoptini jedna zamknięta komórka.
Holoptilini, jako wyspecjalizowane myrmekofagi, odznaczają się obecnością trichomu, którego wydzielina wabi i odurza mrówkowate. Narząd ten powstaje z przekształcenia części 2. i 3. sternitu odwłoka. Składa się m.in. z jednokomórkowych gruczołów i ośmiu grup szczecin. Szczegóły jego budowy różnią się między poszczególnymi gatunkami.
Rozprzestrzenienie Występują głównie w południowej Palearktyce, strefie tropikalnej Starego Świata oraz Australii. Tylko rodzaj Neolocoptiris występuje w Ameryce, zasiedlając Gujanę.
Przypisy
Kategoria:Zajadkowate