Protektorat Malty – byt polityczny na Malcie w latach 1800–1813, kiedy wyspy te stanowiły część Królestwa Sycylii, a faktycznie były protektoratem brytyjskim. Protektorat ustanowiony został w następstwie kapitulacji stacjonujących na wyspach sił francuskich, a funkcjonował do obwołania Malty kolonią brytyjską.
Podłoże polityczne left|thumb|Sir Alexander Ball, Cywilny Komisarz Malty w latach 1799-1801 oraz 1802-1809 Podczas powstania przeciwko Francuzom Maltańczycy sformowali Zgromadzenie Narodowe jako rząd tymczasowy. Do brytyjskiej floty na Sycylii wysłano przedstawicieli z prośbą o pomoc. W drugiej połowie września 1798, flota 13 okrętów, pod dowództwem kapitana Sir Jamesa Saumareza pokazała się w pobliżu wyspy. W październiku tego roku Sir Alexander Ball przybył na Maltę, a rok później mianowany został jej Cywilnym Komisarzem.
Francuski garnizon pod dowództwem generała Vaubois zepchnięty został do Valletty, i w końcu poddał się 4 września 1800 roku. Z tą chwilą Malta stała się protektoratem Korony Brytyjskiej. W sierpniu 1801 roku, Cywilny Komisarz Charles Cameron mianował Emmanuela Vitale gubernatorem wyspy Gozo w miejsce Saverio Cassara. Fakt ten w efekcie oznaczał koniec niepodległości Gozo jako La Nazione Gozitana.