Jako duchowny, odwołuje się często do Bożej opatrzności: To him Belesis, standing forth, replied;/„What hope, sayst thou? the best; the hope in Heaven!/For armies, in God’s sight, are as the dust/Which a breath scattereth.[...] (Księga trzynasta).
Sardanapal mały|Sardanapal jako arcykapłan Sardanapal zostaje przedstawiony jako wielki kobieciarz, tyran i zbrodniarz, który z biegiem czasu coraz bardziej pogrąża się w szaleństwie. Jednocześnie to człowiek przesądny i słaby, mimo potężnej postury, nie sprawdza się jako wojownik i wódz. Główną zbrodnią króla jest rzeź jeńców, złożonych w ofierze, mającej zapewnić Asyryjczykom powodzenie w boju. Atherstone podkreśla rozwiązłość króla. W Księdze drugiej królowa wytyka mężowi jego skłonność do rozpusty:
thy unbridled lusts, The hearts of men with hatred and revenge Have filled against thee: maid, nor matron, now; Loved wife, nor widow, even in her grief, So that the fatal gift of beauty tempt, Is from thy spoilers free.