161–187. Kino jako przestrzeń wzajemnych relacji między polityką a moralnością. Od mechanizmu zwierciadła do sposobu działania politycznego, (w:) H. Kretek, R. Riedel (red.), Etyka a polityka, IIS PWSZ Racibórz, Instytut Politologii UO Opole 2009, s. 209–228. Dyskursywna polityczność kina jako medium. Perspektywa interpretacjonistyczna, (w:) A. Kracher, R. Riedel (red.), Demokracja medialna – źródła władzy, Wydawnictwo Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Raciborzu, Racibórz 2007, s. 130–144. Od paradoksów polityki do polityki paradoksu. Rzecz o popkulturyzacji politycznej w kontekście filmu politycznego, (w:) M. Karwat (red.), Paradoksy polityki, DW ELIPSA, Warszawa 2007, s. 150–171. Główne problemy polityki zagranicznej Omanu w okresie niepodległości, (w:) M.J. Chodubski, M.J. Malinowski, Problemy badawcze i metodologiczne politologii w Polsce, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk, s. 36–373. Polityka jako sfera kultury. O systemie politycznym współczesnego Omanu, (w:) A. Barska, K. Minkner, W kręgu świata arabsko-muzułmańskiego, Opole 2005, s. 57–78. Popkuluryzacja polityki. Próba wyjaśnienia kategorii badawczej oraz zarysowanie paradygmatu teoretycznego, „Dyskurs”, nr 1, 2005, s. 5–21 [wspólnie z prof. O. Cetwińskim]. Przywódca egalitarny w zhierarchizowanym społeczeństwie.