W 1929 fabrykę obuwia przekazał synom Henrykowi i Witoldowi, którzy na jej bazie w 1931 utworzyli spółkę prawa handlowego „LEO” Fabryka Obuwia S.A., jedną z największych w Polsce. Po wkroczeniu Niemców do Bydgoszczy we wrześniu 1939 wyjechał z rodziną na wschód. Zmarł 29 listopada 1939 w Brześciu nad Bugiem zajętym przez wojska radzieckie.
W 1945 znacjonalizowana fabryka obuwia „Leo” została przekształcona w wielozakładowe przedsiębiorstwo Bydgoskie Fabryki Obuwia, a w 1960 w Pomorskie Zakłady Przemysłu Skórzanego „Kobra”Roman Andrzejewski: „LEO” od Weynerowskich [w:] Kalendarz Bydgoski 2008.
Rodzina Antoni Weynerowski był żonaty z Leokadią z domu Kentzer. Miał synów: Leona Teodora (ur. 1899, zginął w bitwie pod Verdun); Henryka (ur. 1901); Witolda Klemensa (ur. 1904, po 1939 wyjechał z rodziną do Holandii) oraz córkę Helenę Apolonię (ur. 1917).
Przypisy
Kategoria:Członkowie zarządów miast II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy działacze gospodarczy Kategoria:Polscy przedsiębiorcy drzewni Kategoria:Polscy przedsiębiorcy XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1864 Kategoria:Zmarli w 1939 Kategoria:Ludzie związani z Bydgoszczą Kategoria:Ludzie urodzeni w Bydgoszczy