Bolesław Łaszewski (ur. 22 listopada 1912 w Górze Ropczyckiej, koło Sędziszowa Małopolskiego, zm. 29 marca 2013 w Nowym Jorku) – amerykański działacz polonijny, historyk.
Życiorys Przed 1939 studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Uczestnik kampanii wrześniowej, następnie w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie. Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Działał w Stowarzyszeniu Polskich Kombatantów i Zjednoczenia Polskiego Uchodźstwa Wojennego w Belgii i Wielkiej Brytanii. Był też wiceprezesem Światowego Związku Polaków z Zagranicy. Od 1951 w USA. W 1959 w Nowym Jorku współzałożyciel z Bolesławem Węglem SPATA (Society of Polish American Travel Agents). W latach 1989–1990 był dyrektorem wykonawczym Polskiego Instytutu Naukowego w Ameryce. Współzałożyciel w 1971 „Nowego Dziennika”, największej gazety polonijnej w Nowym Jorku.
Był żonaty z lwowianką Zofią, z d. Kinel (1922–2018), lekarzem i profesorem medycyny na Uniwersytecie Browna. Mieli trzy córki.
Odznaczenia i nagrody Medal Wojska Polskiego (1947) Krzyż Kampanii Wrześniowej (1985) Złoty Order Zasługi RP (1991)