Chociaż Strindberg szybko sprzedał ten obraz, stał się on dla niego punktem wyjścia do namalowania jednego z jego najbardziej charakterystycznych motywów: Krainy czarów (lub Groty z listowiem). Temat ten, bardzo powszechny u Ekströma, pochodził pierwotnie ze szkoły Barbizon, podobnie jak inny, namalowany w tym samym czasie, Blask słońca pomiędzy drzewami w bagnistym lesie (Solskimmer mellan träden i en träskskog), który przypuszczalnie też stał się źródłem inspiracji Krainy czarów.
Proces powstawania obrazu i opis Obraz został namalowany w kilku wersjach. W eseju Przypadek w twórczości artystycznej Strindberg opowiada o tym, jak po raz pierwszy podjął zamiar namalowania „zacienionego wnętrza lasu, z którego widać morze o zachodzie słońca”. Po chwili malowania spostrzegł, że nie widzi żadnego morza, tylko w jasnej, centralnej części malowidła „nieskończoną perspektywę różowego i niebieskawego światła, w którym przewiewne, bezcielesne, nieokreślone istoty unoszą się wokół jak wróżki ze smugą chmur”. Zieleń rośnie, układając się w gęstą ramkę, otaczającą nieokreślony, fantastyczny krajobraz. W wersji wykonanej w Dornach głębia w centrum obrazu stała się raczej źródłem gęstej zieleni, natomiast w wersji namalowanej w Paryżu w tym samym roku sam Strindberg określił obraz jako „sitowie z nenufarami”.