Bronisław Wojciechowski (syn) (ur. 24 października 1921 we Lwowie, zm. 1 listopada 1986 w Warszawie) – powstaniec warszawski, ekonomista, historyk.
Młodość Wychował się w Borysławiu i we Lwowie, gdzie w 1939 roku zdał maturę w VIII Gimnazjum (wśród jego kolegów z klasy był Wacław Szybalski). Podjął studia na Politechnice Lwowskiej, ale w początkach 1940 przedostał się do Warszawy, gdzie zamieszkała cała rodzina. Od 1941 roku działał w konspiracji, ZWZ i AK, w tym w pracy wywiadowczej na wschód od Warszawy. W 1943 roku ukończył podchorążówkę, studiując zarazem prawo i ekonomię na tajnym uniwersytecie, gdzie go uczył m.in. prof. Stefan Zaleski. Współorganizował spotkania grupy „Sztuka i Naród”, wśród jego przyjaciół byli Zdzisław Stroiński i Tadeusz Gajcy. Chorował na gruźlicę. W Powstaniu Warszawskim dowodził drużyną w kompanii B–3 pułku „Baszta”. Awansowany do stopnia podporucznika. Ranny na początku września, uniknął niewoli, a lecząc się u krewnych w podwarszawskich Pyrach spisał jeszcze w 1944 roku wspomnienia, wydane jako W powstaniu na Mokotowie (1989, 2014). Po wojnie udał się do Łodzi, gdzie dokończył w 1946 roku studia ekonomiczne.