Był członkiem sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (1912), w którym w 1913 zasiadł w sądzie honorowym. Pod koniec 1912 został wybrany członkiem wydziału „Towarzystwa Bursy”, sprawującego pieczę nad Bursą Jubileuszową im. Cesarza Franciszka Józefa w Sanoku. Został członkiem wydziału (zarządu) zawiązanego 22 maja 1919 Koła Przyjaciół Harcerstwa w Sanoku. Był jednym z zastępców dyrektora Kasy Oszczędności miasta Sanoka (1927).
Jego żoną była Zofia z domu Kosińska (ur. 1871)W latach 30. jego żona zamieszkiwała w Krakowie. Została pochowana na Cmentarzu Najświętszej Marii Panny w Toruniu, gdzie spoczął także ich syn Stanisław. Por. . Ich dziećmi byli Marianna Stanisława (ur. 1899, nauczycielka szkół średnich, zamężna i osiadła w Szwajcarii), Władysław Stanisław (ur. 1901, inżynier leśnictwa wzgl. rolnictwa, żonaty z Nadzieją Kott), Stanisław Mieczysław (1904-2000, drużynowy harcerski w Sanoku, lekarz ze stopniem doktora, major Wojska Polskiego, osiadły w Toruniu). Po przenosinach do Sanoka około 1911 Bolesław Gawiński zamieszkiwał przy ulicy Podgórze. Później rodzina Gawińskich zamieszkiwała w Sanoku w domu przy ulicy Bartosza Głowackiego pod numerem 146, po zmianie numeracji 19W książce Paweł Kosina podał numer 18, jednak jest to pomyłka gdyż chodzi o numer 19. Por. . W latach 30.