Na Antresoli – kawiarnia artystów filmowych i kabaret literacki w Warszawie czynne w okresie 19 czerwca 1940−1944, w latach okupacji niemieckiej podczas II wojny światowej.
Charakterystyka W kabarecie przedstawiano skecze, recytacje i piosenki. Występy odbywały się zazwyczaj bez dużej szaty dekoracyjnej. W 1944 roku Kawiarnia Artystów Filmowych ogłaszała się jako kawiarnia Muzabella.
Kawiarnia w okupowanej Warszawie znajdująca się przy ul. Złotej 7/9, w gmachu Kina Palladium mającym sześć pięter. Na górnych piętrach mieściły się mieszkania, na dole zaś – sala kinowa, teatrzyk, lokale użytkowe (m.in. Bar na Antresoli). Scenka była podobna do Małego Qui Pro Quo.
19 czerwca 1940 otworzono sezon nowego kabaretu literackiego, atrakcją programu w rewii otwarcia byli Adolf Dymsza i Helena Grossówna. W programie pianistą był Jerzy Lawina-Świętochowski. Występował Dymsza, Franciszek Brodniewicz, Grossówna, Jerzy Pichelski, Lidia Wysocka, Irena Malkiewicz, Koszutski. Dekoracje wykonał młody artysta malarz Herman. Program składał się z 10 numerów, a na koniec artyści obdarowali publiczność rzodkiewkami. Przez kilka dni program nie miał nazwy, a następnie nazywał się I my też gramy. 15 lipca 1940 zagrano nową rewię A my dalej z Dymszą. Recenzent podkreślał, że wszystkie teksty są pióra znanych literatów, z p.