Johannes Agricola medytuje () – wiersz Roberta Browninga, ogłoszony w 1836 roku. Utwór został wydrukowany w czasopiśmie The Monthly Repository i opatrzony kryptonimem ZDavid Amigoni, Victorian Literature, Edinburgh, 2011, s. 114..

Charakterystyka ogólna Utwór liczy sześćdziesiąt wersów. Początkowo stanowił parę z bliźniaczym wierszem Kochanek Porfirii (Porphyria's Lover) pod wspólnym tytułem Madhouse Cells (Cele w domu wariatów)Zobacz: Robert Browning, Dramatic romances and lyrics 1899, London, s. 43-45..

Forma Poemat został napisany wierszem jambicznym czterostopowym, ujętym w sekwencje ababb, choć zazwyczaj zapisywanym bez podziału na strofy

There’s heaven above, and night by night, I look right through its gorgeous roof; No suns and moons tho’ e’er so bright Avail to stop me; splendour-proof I keep the broods of stars aloof:

Ten rodzaj wiersza (tetrametr) jest bardzo popularny w poezji angielskiejPorównaj między innymi, James C. Parsons, English versification for the use of students, Boston 1891, s. 13..