W 1926 r. przy dworze w Leszczkowie Roman i Karolina rozpoczęli uruchamianie działalności włókienniczej. Mieli wolne budynki na folwarku, energię elektryczną z młyna, dostawy wełny od okolicznych chłopów hodujących owce, tanią siłę roboczą wśród miejscowej ludności wiejskiej cierpiącej na brak zatrudnienia i fachowców ze szkoły tkactwa w Sokalu. Z powodu braku kapitału płacili za wełnę kuponami, które można było następnie wymienić na gotowe produkty.
Dzięki wysokiej jakości tkanin z 100% wełny i artystycznym uzdolnieniom Karoliny Żurowskiej (tworzyła wzory i nadzorowała proces wykończenia) produkty zdobyły rynek wewnętrzny w Polsce jako ekskluzywne materiały ubraniowe. Na wystawach w Paryżu (1937) i w Nowym Jorku (1939) wyroby Leszczkowa zostały wyróżnione nagrodamiKarol Borysowicz, Leszczków. Wspomnienia, s. 20–29.. Po pożarze w wigilię Bożego Narodzenia 1934 r. Żurowscy wybudowali nową fabrykę, która została poświęcona 11 września 1937 r.Karol Borysowicz, Leszczków. Wspomnienia, s. 20.
W 1932 r.