Pawieł Fiodorowicz Borisowiec (ros. Павел Фёдорович Борисовец, ur. 1891 we wsi Baranowo w guberni mińskiej, zm. 1950 w Moskwie) – funkcjonariusz radzieckich organów bezpieczeństwa, podpułkownik.
Życiorys Urodził się w biednej białoruskiej rodzinie chłopskiej. W 1912 ukończył seminarium nauczycielskie w Nieświeżu, od lipca 1914 do marca 1918 służył w rosyjskiej armii jako dowódca kompanii na Froncie Południowo-Zachodnim, 1916 został podporucznikiem, a od stycznia 1919 do września 1923 był żołnierzem Armii Czerwonej. Od lutego 1921 był kandydatem, a od kwietnia 1925 członkiem RKP(b). Od września 1923 do kwietnia 1924 był zastępcą komendanta szkoły batalionu wojsk pogranicznych OGPU w Białoruskiej SRR, od kwietnia do grudnia 1924 pomocnikiem oficera operacyjnego i oficerem operacyjnym komendantury 12 Oddziału Pogranicznego w Zasławiu, od grudnia 1924 do grudnia 1929 kolejno komendantem odcinka i dowódcą grupy manewrowej 15 Oddziału Pogranicznego w Zasławiu, a od grudnia 1929 do września 1932 adiutantem dowódcy 14 Oddziału Pogranicznego w Pleszczenicach w Białoruskiej SRR.