W czasie II wojny światowej początkowo nauczał w Państwowej Szkole Chemiczno-Ceramicznej w Warszawie, natomiast od 1942 wykładał maszynoznawstwo w Państwowej Wyższej Szkole Technicznej. W czasie okupacji w swoim mieszkaniu potajemnie nauczał dawnych studentów maszynoznawstwa. Po upadku powstania warszawskiego trafił do obozu przejściowego w Pruszkowie, a następnie do Częstochowy, gdzie zmarł 3 marca 1945 po ciężkiej chorobie. Został pochowany na cmentarzu Kule w Częstochowie.
Stanowiska 1919–1939 - kierownik Katedry i Zakładu Maszynoznawstwa Ogólnego i Chemicznego (od 1928 r. Chemiczny) Politechniki Warszawskiej 1919–1926 - redaktor działu mechanicznego Gazety Cukrowniczej 1939–1942 - wykładowca w Państwowej Szkole Chemiczno-Ceramicznej w Warszawie 1942–1944 - nauczyciel maszynoznawstwa w Państwowej Wyższej Szkole Technicznej w Warszawie
Członkostwa członek Koła Techników Cukrowników przy Stowarzyszeniu Techników Polskich współorganizator Zrzeszenia Doskonalenia Gospodarki Cieplnej