Aleksander Iskrzycki (rus. Олександр Іскрицький – Ołeksandr Iskrycki/Iskryćkyj; ur. 1842, zm. w maju 1910 w Krakowie) – polski adwokat, doktor praw, działacz polityczny i społeczny.
Życiorys Z pochodzenia był Rusinem. Pochodził z Caryńskiego, gdzie jego ojciec był ruskim proboszczem wyznania greckokatolickiego. thumb|240px|Grobowiec Aleksandra, Maksymiliana i Tadeusza Iskrzyckich
Ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego uzyskując stopień naukowy doktora. W 1872 osiadł w Sanoku. Był adwokatem przy C.K. Sądzie Powiatowym w Sanoku••••••••••, a po ustanowieniu w 1887, przy C.K. Sądzie Obwodowym w Sanoku••••••••••••••••••••••. 31 maja 1879 został wybrany członkiem rady zawiadowczej stowarzyszenia urzędników w Sanoku. W 1884 założył kancelarię adwokacką w SanokuAlojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 362. i działał w mieście jako adwokat do ostatnich lat życia•••••. Został wybrany przysięgłym głównym trzeciej kadencji Sądu Przysięgłych w Przemyślu trwającej od 24 sierpnia 1885 na okres trzech lat. Należał do Przemyskiej Izby Adwokatów••.