Literatura portugalska – literatura piękna tworzona w języku portugalskim w Portugalii, w szerszym znaczeniu – literatura portugalskojęzyczna tworzona na całym świecie, zwłaszcza w Brazylii.
Specyfika Twórczości portugalskojęzycznej nie można ściśle rozdzielić między Portugalię i Brazylię, podobnie, jak nie można kategorycznie rozdzielić literatury brytyjskiej i amerykańskiej (czego najlepszym przykładem jest poezja T.S. Eliota). Tym samym cała twórczość powstała przed uzyskaniem przez Brazylię niepodległości zaliczana jest równocześnie do tradycji europejskiej i amerykańskiej języka portugalskiego. Po portugalsku piszą też autorzy pochodzący z dawnych kolonii portugalskich (Portugalczycy licznie i wszędzie zakładali faktorie handlowe), między innymi z krajów afrykańskich.
Geneza Literatura ta wyodrębniła się spośród innych tradycji romańskich w średniowieczu wraz z uformowaniem się języka portugalskiego. Powstał on z północno-zachodnich dialektów Półwyspu Iberyjskiego, który w znacznej części znajdował się pod władzą Arabów. Wbrew dość powszechnym sądom, twórczość ta nigdy nie ustępowała sąsiedniej literaturze hiszpańskiej.