Przekład Omawiany wiersz Browninga przełożył na język polski Zenon Przesmycki-MiriamSzerzej o twórczości oryginalnej i przekładowej Zenona Przesmyckiego zob. Teresa Walas, Miriam – poeta odbrązowiony, [w:] Zenon Przesmycki (Miriam), Wybór poezji, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1982, s. 5-38., z niezwykłą pieczołowitością odwzorowując we wszystkich niuansach metrum oryginału. Polski poeta zachował schemat rymowy strofy oryginału, konsekwentnie stosując wyłącznie rymy męskie, rzadkie w poezji polskiej, choć chętnie stosowane przez twórców młodopolskich, co samo w sobie jest kwestia mocno dyskusyjną.
Dłoń z mózgiem w parze – widziałż czas? Któż z nas miał myśl i śmiałość wraz? Kiedyż pełń ducha wcielił czyn? Byłż kto, co nie czuł ciała win? – Jedziem – i widzę jak pierś jej drga. Moc wieńców świat ma – jeno dąż! Pięć słów i w każdem stanu mąż! Sztandar utkwiony w kości stos, Żołnierski czyn! Cóż zań da los? Że go wymieni Opactwa cios? Darujcie! lepsza przejażdżka maRobert Browning, Ostatnia przejażdżka we dwoje, tłum. Miriam, Nowy Przegląd Literatury i Sztuki, R. I, t. I, Nr 1, 1920, s. 43-46..
Przypisy
Kategoria:Utwory poetyckie Roberta Browninga