Zygmunt NawratilW ewidencji urzędników Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Sigmund Nawratil”. Po wprowadzeniu języka polskiego jako urzędowego w Galicji figurował jako „Zygmunt Nawratil”. Na przełomie lat 70./80. bywał określany jako „Navratil”. – doktor praw, sędzia.
Życiorys Ukończył studia prawnicze uzyskując tytuł naukowy doktora obojga praw. W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej wstąpił do c. k. służby sądowniczej. Sprawował stanowisko aktuariusza w C. K. Sądzie Powiatowym w Lubaczowie (K. K. Bezirksgericht in Lubaczów), po czym w 1868 jako został mianowany adjunktem (sędzia dla spraw drobnych) i został przeniesiony do C. K. Sądu Powiatowego w Sieniawie. Z tego powodu uchwałą rady gminy miasta Lubaczowa 22 sierpnia 1868 w dowód wysokiej czci i poważania otrzymał honorowe obywatelstwo Lubaczowa. Ponadto władze miasta Lubaczowa czyniły starania o pozostawienie Nawratila przy urzędzie w ich mieście. W kolejnych latach był sędzią ww. sądu w Sieniawie•{••••. Następnie od około 1874 jako adjunkt pracował w C. K. Sądzie Powiatowym w Kulikowie•. Od około 1876 był adjunktem w C. K. Sądzie Obwodowym w Samborze, a od około 1878 pracował jako sędzia w C. K. Sądzie Obwodowym w Komarnie••••. Wówczas był autorem artykułu pt.