Część ścian kościoła w wyższych partiach wykonana jest z drewna. Znajduje się w niej dzwonnica z dzwonem. Zakrystia znajduje się po lewej stronie od wejścia. Wyposażenie
Wewnątrz świątyni znajdują się figury św. Piotra i Pawła, białe, drewniane prezbiterium z ołtarzem oraz boczną, mniejszą amboną. W czasie używania świątyni przez protestantów najprawdopodobniej dobudowana została drewniana ambona na podwyższeniu, pod którą znajduje się kamienna chrzcielnica. Prezbiterium od reszty świątyni oddziela niewielkie podwyższenie oraz wysokie na ok. 50 cm balustrady.
Znajduje się tu kilka epitafiów z XVI wieku, przedstawiających m.in. syna pastora, właściciela lokalnego majątku, jego żony i córki.
Historia świątyni Kościół powstał najprawdopodobniej już w XIV wieku, chociaż według jednej z legend, nawet wcześniej, po około połowy wieku XIII, kiedy to bo bitwie z Mongołami księżna Jadwiga odnalazła ciało swojego syna i ufundowała kilka kościołów. Jednym z nich miał być właśnie ten kościół.
Od roku 1527 służył protestantom. Świątynia znacznie ucierpiała podczas wojny trzydziestoletniej, odbudowana została w 2. połowie XVII wieku, a około 1700 roku został rozbudowany. Przebudowywany w XVIII i XIX wieku.