Dawid Siemionowicz Kiładze (ros. Давид Семёнович Киладзе, ur. 1885 w Gruzji, zm. 1937) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych narodowości gruzińskiej.
Życiorys Był samoukiem, 1904–1905 pracował jako ładowacz w porcie w Poti. W 1905 wstąpił do SDPRR, podczas rewolucji 1905 dowodził oddziałem bojowników SDPRR, z którym został skierowany do Soczi dla pomocy powstaniu zbrojnemu; poznał wówczas Sergo Ordżonikidze. W latach 1905–1907 był na nielegalnej stopie w Poti i Baku, działał w bakijskiej bojowej organizacji SDPRR, 1906−1907 brał udział w perskim powstaniu. W sierpniu 1907 na polecenie SDPRR udał się do Jekaterynodaru, gdzie 9 września 1907 został aresztowany, następnie skazany na zesłanie i katorgę w guberni jenisejskiej, gdzie pracował u chłopów i jako robotnik niewykwalifikowany, 1917 został zwolniony z zesłania. Od lutego do października 1917 był członkiem komisji śledczej w Baku, od listopada 1917 do lutego 1918 pomocnikiem dowódcy oddziału lotnego ds. ochrony, od marca do maja 1918 leczył się na gruźlicę w Poti. W 1918 był przewodniczącym podziemnego Komitetu Miejskiego RKP(b) w Poti, 1919–1920 członkiem podziemnego gubernialnego komitetu RKP(b) w Kutaisi, dwukrotnie był aresztowany przez gruzińskie władze, 1920–1921 należał do wojskowej organizacji mającej przygotować komunistyczne powstanie w Gruzji.