Bronisław Antoni Stelmachowski (ur. 17 maja 1883 we Wrześni, zm. 1940 ?) – polski prawnik – cywilista.
Życiorys Syn Ksawerego Stelmachowskiego i Ludwiki z Hundtów, absolwent Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu, studiował prawo w Berlinie, Monachium, Wrocławiu i Getyndze, działacz Towarzystwa Tomasza Zana. W czasie powstania wielkopolskiego sędzia w sądzie doraźnym.
Jako radny endecki zasiadł w 1919 w poznańskiej Radzie Miejskiej w Klubie Demokratycznym z innymi działaczami narodowodemokratycznymiT. Sikorski, A. Wątor, Liga Narodowa w zaborze pruskim i jej działacze, Warszawa 2021, s. 423..
Od 1924 profesor tytularny Uniwersytetu Poznańskiego. Sędzia Sądu Najwyższego w latach 1920–1924 i 1928–1938, sędzia w polsko-niemieckim Trybunale Rozjemczym dla Górnego Śląska w latach 1928–1938. Od 1938 prezes sądu apelacyjnego dla okręgów Poznania i Torunia. Członek Trybunału Kompetencyjnego.
Od 1929 członek Komisji Kodyfikacyjnej RP. Filister honorowy Korporacji Masovii. Autor publikacji naukowych dotyczących procedury cywilnej, prawa upadłościowego i postępowania układowego.
Po 17 września 1939 aresztowany przez Sowietów i przetrzymywany w Brześciu. 29 marca 1940 wywieziony w nieznanym kierunku. Prawdopodobnie został zamordowanyBronisław Stelmachowski – ku pamięci.