Steven Norman Carlton (ur. 22 grudnia 1944) – amerykański baseballista, który występował na pozycji miotacza przez 24 sezony w Major League Baseball. Dziesięciokrotny uczestnik Meczu Gwiazd, czterokrotny zdobywca Cy Young Award, członek Baseball Hall of Fame.
St. Louis Cardinals W październiku 1963 podpisał kontrakt jako wolny agent z St. Louis Cardinals i początkowo grał w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Tulsa Oilers, reprezentującym poziom Double-A. W Major League Baseball zadebiutował 12 kwietnia 1965 w meczu przeciwko Chicago Cubs jako reliever. W 1967 wystąpił w jednym meczu World Series, w których Cardinals pokonali Boston Red Sox 4–3. W 1967, 1968 i 1971 reprezentował klub w Meczu Gwiazd.
Philadelphia Phillies W lutym 1972 przeszedł do Philadelphia Phillies za Ricka Wise’a. W pierwszym sezonie występów w Phillies był najlepszy w lidze pod względem zwycięstw (27), zaliczył najwięcej strikeoutów (310) i uzyskał najlepszy wskaźnik ERA (1,91). Wystąpił po raz czwarty w karierze w Meczu Gwiazd, otrzymał Cy Young Award dla najlepszego miotacza w National League, a w głosowaniu do nagrody MVP zajął 5. miejsce.