Trzynastozgłoskowiec ze średniówką po sylabie siódmej jest najpowszechniejszym rodzajem polskiego wiersza, natomiast trzynastozgłoskowiec ze średniówką po sylabie szóstej należy do rzadkościPorównaj: Wiktor Jarosław Darasz, Mały przewodnik po wierszu polskim, Kraków 2003, s. 70-71.. W literaturach obcych formatami średniówkowymi są francuski aleksandryn i jego czeski odpowiednikJosef Brukner, Jiří Filip, Poetický slovník, Praha 1997, s. 18., jak również grecki wiersz politycznyAleksandra Okopień-Sławińska, Versus politicus, [w:] Michał Głowiński, Teresa Kostkiewiczowa, Aleksandra Okopień-Sławińska, Janusz Sławiński, Słownik terminów literackich, Wrocław 2002.. Utwór Sebastiana Grabowieckiego [Mój wiek czasem krótkim jak sznurem zmierzony] reprezentuje formułę 12(6+6).
Nieszczęsny jest żywot człowieka grzesznego, Pajęczynie równe wszystkie sprawy jego; A jako mol szatę, tak one żal kazi, Które więc zła wola od Pana odrazi.
Natomiast Tren I Jan Kochanowski to też dwunastozgłoskowiec, ale (7+5):
Wszytko prózno! Macamy, gdzie miękcej w rzeczy, A ono wszędy ciśnie!