Była to praca, którą Etty znał, podziwiał i w 1823 wykonał jej kopię.
Fizyczny wygląd syren nie jest opisany w Odysei. W tradycyjnych greckich przedstawieniach były pokazywane jako chimery ptasio-lwie lub ptasio-ludzkie. Etty uzasadniał w pełni ludzki wygląd swoich syren poprzez tłumaczenie, że przyjmują one w pełni ludzką formę po wyjściu z morza. Takie podejście do tematu przyjmowało później wielu innych malarzy. Etty włożył w obraz wiele wysiłku, włącznie z odwiedzaniem kostnicy w celu szkicowania martwych i rozkładających się ciał. Fakt użycia prawdziwych zwłok w procesie tworzenia obrazu stał się powszechnie znany, co spowodowało skargi ze strony krytyków. Mimo że 1836 odwiedził Brighton, by odbyć studia nad morzem związane ze swoim obrazem, miał niewielkie doświadczenie w malowaniu krajobrazów. Przedstawienie morza i chmur jest skromne w porównaniu z resztą dzieła.
Wymiary obrazu Etty’ego wynosiły 442,5 cm na 297 cm. Praca została ukończona w 1837, a później wystawiono ją w Royal Academy of Arts i powieszono w nowym budynku Akademii przy placu Trafalgar (obecnie National Gallery). Dzieło i metody użyte przez Etty’ego przy jego tworzeniu, wywołały podzielone opinie.