19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w 17 pułku piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 396. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 22 lipca 1922 został zatwierdzony na stanowisku dowódcy I batalionu 17 pułku piechoty w Rzeszowie. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 15 sierpnia 1924 i 79. lokatą w korpusie oficerów piechoty.
Z dniem 25 lutego 1925 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy 13 batalionu granicznego w Kopyczyńcach. W lutym 1926 został przeniesiony na stanowisko dowódcy 23 batalionu granicznego. W styczniu 1929 został przeniesiony z KOP do 30 pułku piechoty w Warszawie na stanowisko dowódcy pułku. W 1931 był słuchaczem V Kursu Unifikacyjnego dowódców pułków piechoty. Ówczesny komendant Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie, pułkownik Bruno Olbrycht wystawił mu następującą opinię: „pracowity, niezdecydowany, powierzchowny, taktycznie nieopanowany”Referat Personalny GISZ - opinie z kursów o oficerach, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, sygn. 701/1/118 s. 509..