W wyniku udanego kontrataku wojsk polskich na Białorusi z początku czerwca 1920 roku Budsław został opuszczony przez bolszewików, którzy uciekając, spalili na rzece most i szereg budynków.
W okresie międzywojennym był położony w granicach Polski, w ówczesnym powiecie wilejskim województwa wileńskiego, siedziba wiejskiej gminy Budsław. Do 17 września 1939 miejscowość stanowiła garnizon macierzysty batalionu KOP „Budsław” i 1 szwadronu kawalerii KOP Budsław.
Demografia 1848 – 259 osób w 48 gospodarstwach 1859 – 485 osób w 68 gospodarstwach 1868 – 259 osób w 48 gospodarstwach 1885 – 327 osób w 50 gospodarstwach 1907 – 435 osób w 61 gospodarstwach 1921 – 626 osób w 116 gospodarstwach 1970 – 859 osób w 318 gospodarstwach 1996 – 721 osób w 300 gospodarstwach 1997 – 718 osób w 302 gospodarstwach
Gospodarka Za polskich czasów w miasteczku znajdowała się gminna rada, młyn wodny, tartak, apteka, bank, karczma oraz co poniedziałkowe targi. Obecnie w Budsławiu znajduje się siedziba leśnictwa, szkoła podstawowa, dom kultury, kombinat usługowy oraz urząd pocztowy.
Dziedzictwo kulturowe Młyn wodny (1930-). Kościół bernardynów Wniebowzięcia NMP (1767-1783) projektu Jakuba Fontany z późnobarokowymi freskami.