W czasie powstania został ranny. Po kapitulacji powstania przebywał w obozie jenieckim Stalag XI-A – Altengrabow.
Aresztowanie i więzienie Do Polski powrócił w październiku 1945. Maturę uzyskał w 1947 w Gimnazjum im. Ks. J. Poniatowskiego w Warszawie i rozpoczął studia w Szkole Głównej Handlowej. Wkrótce, w 1949, został aresztowany przez służby bezpieczeństwa pod zarzutem nielegalnej działalności akowskiej. Po rocznym ciężkim śledztwie został skazany na 2 lata więzienia z utratą praw obywatelskich na rok i przepadek mienia. Karę odbył w całości w więzieniu na Mokotowie i w Rawiczu. W 1956 został zrehabilitowany.
Kariera zawodowa Po wyjściu z więzienia nie mógł znaleźć zatrudnienia zgodnego ze swoimi kwalifikacjami i zainteresowaniami. Dopiero po rehabilitacji w 1956 związał się zawodowo z instytucjami naukowymi. Podjął pracę w Komisji Międzynarodowego Roku Geofizycznego PAN. Organizował naukowe wyprawy polarne i tropikalne. Dwukrotnie uczestniczył w wyprawie na Spitsbergen (1958 i 1960). W latach 1961–65 był zastępcą dyrektora ds. finansowo-administracyjnych Zakładu Astronomii PAN w Warszawie. W 1963 organizował kongres Komitetu do spraw Badań Przestrzeni Kosmicznej (COSPAR) w Warszawie. W 1964 COSPAR zaproponował mu udział w organizacji kongresu we Florencji. Od 1965 do 1993 pracował w Komitecie ds.