Symbolicznie ucieleśniała je Autostrada Braterstwo i Jedność, łącząca wszystkie republiki, której budowa miała fizycznie połączyć narody jako wyraz jedności.
Aby wzmocnić ideę „braterstwa i jedności”, Komunistyczna Partia Jugosławii powołała organizacje masowe, takie jak Związek Socjalistycznej Młodzieży Jugosławii (SSOJ) czy Antyfaszystowski Front Kobiet (AFŽ). Organizacje te miały integrować społeczeństwo poprzez wspólną pracę, edukację i budowę państwa. Kobiety z różnych narodowości współpracowały w szpitalach, szkołach i fabrykach, co miało wzmacniać poczucie wspólnoty. Hasło pojawiało się także w podręcznikach szkolnych, kinie i literaturze, przedstawiając wspólną historię Jugosławii i gloryfikując walkę Partyzantów przeciwko faszyzmowi.
Dewaluacja sloganu mały|Chrońmy braterstwo i jedność jak źrenicę oka – napis na budynku w Mostarze zniszczonym podczas wojen jugosłowiańskich Pomimo oficjalnej retoryki, „braterstwo i jedność” nie zdołało całkowicie wyeliminować nacjonalizmów. Problemy obejmowały dominację Serbów w polityce centralnej, napięcia etniczne w Bośni i Hercegowinie oraz Kosowie, a także gospodarcze dysproporcje między bardziej uprzemysłowionymi republikami, takimi jak Słowenia i Chorwacja, a biedniejszymi, jak Macedonia czy Czarnogóra.