W owym czasie nie można było wyjaśnić powodów progresji choroby, która z perspektywy czasu miała być postrzegana jako jeden z pierwszych przypadków AIDS odnotowanych poza Afryką.
W listopadzie 1977 roku po licznych badaniach i nieskutecznym leczeniu Grethe Rask wróciła w końcu do domu, gdzie jej wieloletnia partnerka (i pielęgniarka) podjęła się opieki nad nią. W grudniu wróciła do szpitala Rigshospitalet w Kopenhadze, aby poddać się kolejnym badaniom. Zmarła 12 grudnia 1977 r. na pneumocystozowe zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jiroveci.
Sekcja zwłok i testy Sekcja zwłok wykazała, że płuca Rask były wypełnione Pneumocystis jiroveci. Jest to kosmopolityczny grzyb wywołujący u człowieka pneumocystozowe zapalenie płuc występujące głównie osób z obniżoną odpornością i które dziś znane jest jako częsty objaw AIDS. Po szeroko zakrojonych badaniach dotyczących AIDS, w Kopenhadze w 1984 roku poddano testom próbki krwi Rask. Badanie wykonano bardzo wczesną wersją testu immunoenzymatycznego (ELISA), który dał wynik ujemny na HIV/AIDS. Dwa późniejsze badania wykonane w USA w 1987 z użyciem bardziej zaawansowanych metod dały wynik pozytywny. W związku z tym Rask jest uznawana za jedną z pierwszych osób spoza Afryki, które zmarły na AIDS.
Zobacz też Robert Rayford Arvid Noe Gaëtan Dugas
Przypisy
Kategoria:Zmarli na AIDS Kategoria:Duńscy lekarze Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 1977