Treść Sonet Francisca de Sá de Miranda należy do nurtu liryki przyrody. Ukazanie natury stanowi jednak tło (korelat obiektywny) dla wyrażenia uczuć podmiotu lirycznego. Kontemplując piękno otaczającego go świata, pełnego zieleni i ruchliwego ptactwa, poeta stwierdza, że otoczenie może się zmienić, ale on pozostanie taki sam.
Eu vira já aqui sombras, vira flores, vi tantas águas, vi tanta verdura, as aves todas cantavam d’amores.
Tudo é seco e mudo; e, de mestura, também mudando-m’eu fiz doutras cores: e tudo o mais renova, isto é sem cura!
Przekłady
Na język angielski omawiany utwór przełożył John AdamsonLusitania illustrata. Notices on the history, antiquities, literature &c, by John Adamson, Newcastle on Tyne 1842, s. 3.. Natomiast na język polski sonet przetłumaczył Julian Adolf ŚwięcickiObraz literatury powszechnej w streszczeniach i przykładach. Ułożyli Piotr Chmielowski i Edward Grabowski, Tom drugi. czasy nowożytne, Warszawa 1896, s. 122..
Przypisy
Kategoria:Portugalskie utwory literackie Kategoria:Sonety