Wraz z rodakiem Tomem Taylorem został królem strzelców tamtego turnieju.
Po igrzyskach ponownie przeniósł się do Europy, konkretnie do Berlina. Niebawem wyemigrował na Wyspy Brytyjskie, gdzie został profesjonalnym piłkarzem. W pierwszej lidze angielskiej zadebiutował 7 września 1907 roku w barwach Newcastle United (w tym klubie strzelił dwa gole w sześciu meczach). Ponadto grał w takich klubach jak Dundee (33 mecze w latach 1907–1908 i 1909-10), Dunfermline (był grającym trenerem), Mimico Beach i Toronto Scots.
Latem 1912 roku wizytował swoją matkę w rodzinnym Peterhead. W trakcie tamtej wizyty uratował Alicka McKenziego, pięcioletniego chłopca, który tonął w morzu. Przedstawiciele Carnegie Hero Fund i Royal Humane Society docenili wyczyn Halla i uhonorowali go. W czasie I wojny światowej służył w brytyjskiej artylerii. Po wojnie cierpiał na reumatyzm i jeszcze krótko uprawiał futbol. W 1923 wraz z rodziną wyemigrował do Kanady na stałe, tam też zmarł.
W czasie wojny związany był z Elizabeth Gibson, z którą miał trójkę dzieci.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia