mały|Pomnik króla Alfreda, fot. Bill Nichols Król Alfred () – epos angielskiego poety romantycznego Johna Fitchetta (1776–1838), będący prawdopodobnie najdłuższym dziełem wierszowanym w literaturze anglojęzycznej. Utwór opublikowano po raz pierwszy w 1841 roku.
Charakterystyka ogólna Epos składa się z 48 ksiąg, zajmujących około trzech tysięcy stron druku i liczy mniej więcej 131 300 wersówSimon Keynes, The cult of Alfred, [w:] Anglo-Saxon England 28, Cambridge 1999, s. 330., co daje mu pierwsze miejsce w kategorii najdłuższych brytyjskich eposów i jedno z pierwszych miejsc na liście największych dzieł wierszowanych świata, za indyjską Mahabharatą.
Dzieło jest pięć razy dłuższe od Upadku Niniwy Edwina Atherstone'a, trzynaście razy dłuższe od Pana Tadeusza Adama Mickiewicza i ponad czterdzieści razy dłuższe od Beowulfa, autentycznego eposu z epoki króla AlfredaSimon Keynes, o.c., tamże.. Ukazywało się ono począwszy od 1808 roku. Na studia historyczne i pisanie poematu autor poświęcił czterdzieści lat.
Forma Epos został napisany blank verse'em, czyli nierymowanym pentametrem jambicznym, stosowanym w funkcji tworzywa obszernych dzieł epickich między innymi przez Johna Miltona.