Srebrny stosował anapestyczne tetrapodie akatalektyczne (ssSssSssSssS).
Wzorzec anapestyczny jest najbardziej typowy dla wersyfikacji angielskiej, z której przybył do literatury polskiej. William Cowper użył trójstopowego anapestu w wierszu The solitude of Alexander SelkirkJoseph Berg Esenwein, Mary Eleanor Roberts, The art of versification. Revised edition, Springfield 1921, s. 51.:
I am monarch of all I survey; My right there is none to dispute; From the centre all round to the sea I am lord of the fowl and the brute. O Solitude! where are the charms That sages have seen in thy face? Better dwell in the midst of alarms, Than reign in this horrible place.
George Gordon Byron napisał anapestem wiersz o zagładzie hufców SennacherybaJoseph Berg Esenwein, Mary Eleanor Roberts, The art of versification, o.c., tamże..
The Assyrian came down like the wolf on the fold, And his cohorts were gleaming in purple and gold; And the sheen of their spears was like stars on the sea, When the blue wave rolls nightly on deep Galilee. (The Destruction of Sennacherib)
Robert Browning zastosował pięciostopowe metrum anapestyczne w wierszu Saul: